تاسيسات نفتی موجود در جزاير جنوبی ايران و فازهای 1 تا 5 جزو شريانهای حياتی و ثروتهای ملی و پشتوانه­های کشور عزيزمان ايران می­باشد که در شرايط موجود بلحاظ مسائل سياسی و ژئوپلتيک، حفظ و نگهداری آن جزو اصليترين وظايف هر ايرانی می باشد. از طرف ديگر موقعيت جغرافيائی ايران در قسمتی از کره زمين که مستعد بروز انواع بلايای طبيعی و غيرطبيعی ويرانگر با ضررها و آسيبهای هنگفت می باشد، لزوم اتخاذ هرنوع راهکار ممکن برای مقابله با اين بلايا و اقدامات پيشگيرانه را اجتناب ناپذير نموده است. از جمله اين بلايای طبيعی، خطر زلزله و زمين لرزه می باشد که هنوز هم خاطره و اثرات ويرانگر و دهشتناک آن در بم، رودبار، بوئين زهرا، اردبيل و ساير نقاط کشور عزيزمان هشداری برای لزوم چاره انديشی است. در اين ميان حسن توجه و تاکيد مسئولان کشورمان درخصوص اولويت دهی به مطالعات ارزيابی آسيب پذيری لرزه ای شريانهای حياتی کشور، شامل پالايشگاهها، نيروگاهها، تاسيسات مخابرات و آبرسانی و ... ستودنی و ارزشمند است. اين امر نقش جامعه مهندسی را در راستای تحقق آمال و ارزوهای حفظ و نگهداری منابع موجود و ارتقای ظرفيت برای حصول چشم اندازهای آتی کشور را بيش از پيش جلوه گر می نمايد.